|
زيارت
ناحيه مقدسه
أَلسَّلامُ عَلى ادَمَ صِفْوَةِ اللهِ مِنْ
خَليقَتِه، أَلسَّلامُ عَلى شَيْث وَلِىِّ اللهِ
وَ خِيَرَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى إِدْريسَ
الْقــآئِمِ للهِِ بِحُـجَّتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى
نُوح الْمُجابِ في دَعْوَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى
هُود الْمَمْدُودِ مِنَ اللهِ بِمَعُونَتِهِ،
أَلسَّلامُ عَلى صالِـح الَّذي تَـوَّجَهُ اللهُ
بِكَرامَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى إِبْراهيمَ الَّذي
حَباهُ اللهُ بِخُلَّتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى
إِسْمعيلَ الَّذي فَداهُ اللهُ بِذِبْــح عَظيم
مِنْ جَنَّتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى إِسْحقَ الَّذي
جَعَلَ اللهُ النُّبُوَّةَ في ذُرِّيَّتِهِ،
أَلسَّـلامُ عَلى يَعْقُوبَ الَّذي رَدَّ اللهُ
عَلَيْهِ بَصَرَهُ بِرَحْمَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى
يُوسُفَ الَّذي نَجّاهُ اللهُ مِنَ الْجُبِّ
بِعَظَمَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى مُوسَى الَّذي
فَلَقَ اللهُ الْبَحْرَ لَهُ بِقُدْرَتِهِ،
أَلسَّلامُ عَلى هارُونَ الَّذي خَصَّهُ اللهُ
بِنُبُـوَّتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى شُعَيْب الَّذي
نَصَرَهُ اللهُ عَلى اُمَّتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى
داوُدَ الَّذي تابَ اللهُ عَلَيْهِ مِنْ
خَطيـئَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى سُلَيْمانَ الَّذي
ذَلَّتْ لَهُ الْجِنُّ بِعِزَّتِهِ، أَلسَّلامُ
عَلى أَيُّوبَ الَّذي شَفاهُ اللهُ مِنْ عِلَّتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى يُونُسَ الَّذي أَنْـجَـزَ
اللهُ لَهُ مَضْـمُونَ عِدَتِهِ، أَلسَّلامُ عَـلى
عُزَيْر الَّذي أَحْياهُ اللهُ بَعْدَ ميتَتِهِ،
أَلسَّلامُ عَلى زَكَرِيـَّا الصّـابِرِ في
مِحْنَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى يَحْيَى الَّذي
أَزْلَفَهُ اللهُ بِشَهادَتِهِ،
سلام بر آدم يارِ مخلص خدا از بينِ
آفريدگانش، درود بر شيث ولىّ خدا و بهترينِ
بندگانش، سلام بر ادريس كه براى خدا حجّتِ
او را بپا داشت، درود بـر نـوح كه دعـايش قرينِ
اجابـت بود، سـلام بر هـود كه كمـك و يارىِ خـدا
مَـدَدِ او بود، درود بر صـالح كه خـداوند تاج
كـرامت بر سـرش نهاد، سـلام بر ابراهـيم كه خـدا
مقـامِ خُلّـت و رفاقـت را به او عـطا نمود، درود
بـر اسمـاعيل كـه خـداوند ذبـحى عظـيم از بهشت
را فـداىِ او نمود، سـلام بر اسحـاق كه خـداوند
پيامبرى را در نسـل او قـرار داد، درود بر
يعـقوب كه خـداوند به رحـمت خود بينـايىِ چشـمش را
به او بازگـرداند، سلام بر يوسـف كه خـداوند به
عظـمتِ خود او را از قعـر چاه رهايى بخشيد، درود
بر موسـى كه خـداوند به قدرتِ خود دريا را برايـش
شـكافت، سلام بر هـارون كه خـداوند پيامبـرى خود
را به وى اختـصاص داد، درود بر شعـيب كه خدا او
را بر اُمّـتش پيـروز نمود، سلام بر داوود كه
خداوند از لغزش او درگذشت، درود بر سليمان كه
به خاطر شوكتش جنّ به فرمان او درآمد، سلام بر
ايّوب كه خداوند او را از بيماريش شفا بخشيد،
درود بر يونس كه خداوند به وعده خود برايش وفا
نمود، سلام بر عُزَير كه خداوند او را پس از
مرگش به حيات بازگردانيد، درود بر زكريّا كه
در رنج و بَلا شكيبا بود، سلام بر يحيى كه
خداوند به سبب شهادت مقام و منزلتِ او را بالا
برد،
أَلسَّلامُ عَلى عيسى رُوحِ اللهِ وَ كَلِمَتِهِ،
أَلسَّلامُ عَلى مُحَمَّد حَبيبِ اللهِ وَ
صِفْوَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى أَميرِالْمُؤْمِنينَ
عَلِىِّ بْنِ أَبي طالِب الْمَخْصُوصِ
بِاُخُوَّتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى
فاطِمَةَِ الزَّهْرآءِ ابْنَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى
أَبي مُحَمَّد الْحَسَنِ وَصِىِّ أَبيهِ وَ
خَليفَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ الَّذي
سَمَحَتْ نَفْسُهُ بِمُهْجَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى
مَنْ أَطاعَ اللهَ في سِـرِّهِ وَ عَلانِـيَـتِـهِ، أَلسَّلامُ عَلى مَنْ جَعَلَ اللهُ الشّـِفآءَ
في تُرْبَتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى مَنِ الاِْ
جابَـةُ تَحْتَ قُـبَّـتِهِ، أَلسَّلامُ عَلى مَنِ
الاَْ ئِـمَّـةُ مِنْ ذُرِّيَّـتِـهِ، أَلسَّلامُ
عَلَى ابْنِ خاتَِمِ الاَْ نْبِيآءِ، أَلسَّلامُ
عَلَى ابْنِ سَيِّدِ الاَْوْصِيآءِ، أَلسَّلامُ
عَلَى ابْنِ فاطِمَةَِ الزَّهْرآءِ، أَلسَّلامُ
عَلَى ابْنِ خَديجَةَ الْكُبْرى، أَلسَّلامُ
عَلَى ابْنِ سِدْرَةِ الْمُنْتَهى، أَلسَّلامُ
عَلَى ابْنِ جَنَّةِ الْـمَـأْوى، أَلسَّلامُ
عَلَى ابْنِ زَمْـزَمَ وَ الصَّـفا، أَلسَّلامُ
عَلَى الْمُرَمَّلِ بِالدِّمآءِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الْمَهْتُوكِ الْخِبآءِ، أَلسَّلامُ عَلى خامِسِ
أَصْحابِ الْكِسْآءِ، أَلسَّلامُ عَلى غَريبِ
الْغُرَبآءِ، أَلسَّلامُ عَلى شَهيدِ الشُّهَدآءِ، أَلسَّلامُ عَلى قَتيلِ الاَْدْعِيآءِ،
أَلسَّلامُ عَلى ساكِنِ كَرْبَلآءَ، أَلسَّلامُ
عَلى مَنْ بَكَتْهُ مَلائِكَةُ السَّمآءِ،
أَلسَّلامُ عَلى مَنْ ذُرِّيَّتُهُ الاَْزْكِيآءُ، أَلسَّلامُ عَلى يَعْسُوبِ الدّينِ، أَلسَّلامُ
عَلى مَنازِلِ الْبَراهينِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الاَْئِمَّةِ السّاداتِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الْجُيُوبِ الْمُضَرَّجاتِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الشِّفاهِ الذّابِلاتِ، أَلسَّلامُ عَلَى
النُّفُوسِ الْمُصْطَلَماتِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الاَْرْواحِ الْمُخْتَلَساتِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الاَْجْسادِ الْعارِياتِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الْجُسُومِ الشّاحِباتِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الدِّمآءِ السّآئِلاتِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الاَْعْضآءِ الْمُقَطَّعاتِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الرُّؤُوسِ الْمُشالاتِ، أَلسَّلامُ
عَلَى النِّسْوَةِ الْبارِزاتِ، أَلسَّلامُ عَلى
حُجَّةِ رَبِّ الْعالَمينَ،
درود بر عيسى روح خدا و كلمه او ، سلام بر محمّد
محبوبِ خدا و يار مخلص او ، درود بر فرمانرواى
مؤمنان على بن ابيطالب، كه برادرىِ رسول خدا به
وى اختصاص يافت، سلام بر فاطمه زهرا دختر رسول
الله، درود بر حسن بن على وصىّ و جانشين پدرش،
سلام بر حسين كه جانش را تقديم نمود، سلام بر آن
كسى كه در نهان و آشكار خدا را اطاعت نمود، سلام
بر آن كسى كه خداوند شفا را در خاكِ قبرِ او قرار
داد، سلام بر آن كسى كه (محلِّ) اجابتِ دعا در
زيرِ بارگاه اوست، سلام بر آن كسى كه امامان از
نسل اويند، سلام بر فرزندِ خاتم پيامبران، سلام
بر فرزند سرور جانشينان، سلام بر فرزند
فاطمه زهرا، سلام بر فرزند خديجه كبرى، سلام بر
فرزند سدرة المنتهى، سلام بر فرزند جنّة المأوى،
سلام بر فرزند زمزم و صفا، سلام بر آن آغشته به
خون، سلام بر آنكه (حُرمَتِ) خيمه گاهش دريده شد، سلام بر پنجمينِ اصحابِ كساء، سلام بر غريبِ
غريبان، سلام بر شهيدِ شهيدان، سلام بر مقتولِ
دشمنان، سلام بر ساكنِ كربلاء، سلام بر آن كسى
كه فرشتگانِ آسمان بر او گريستند، سلام بر آن كسى
كه خاندانش پاك و مطهّرند، سلام بر پيشواى دين،
سلام بر آن جايگاههاى براهين و حُجَجِ الهى، درود
بر آن پيشوايانِ سَروَر، سلام بر آن گريبانهاى
چـاك شده، سلام بر آن لبهاى خشكيده، سـلام بر آن
جانهاى مُستأصل و ناچار، سـلام بر آن ارواحِ (از
كالبد) خارج شده، سلام بر آن جسـدهاى عـريان و
برهـنه، سـلام بر آن بدن هاى لاغر و نحيف، سلام
بر آن خونهاى جارى، سلام بر آن اعضاىِ قطعه قطعه
شده، سلام بر آن سرهاىِ بالا رفته (بر نيزهها)
سلام برآن بانوانِ بيرون آمده (از خيمه ها)،
سلام بر حجّتِ پروردگارِجهانيان،
أَلسَّلامُ عَلَيْك َ وَ عَلى ابآئِك َ
الطّاهِرينَ، أَلسَّلامُ عَلَيْك َ وَ عَلى
أَبْنآئِكَ الْمُسْتَشْهَدينَ، أَلسَّلامُ عَلَيْك
َ وَ عَلى ذُرِّيَّتـِك َ النّـاصِرينَ،
أَلسَّلامُ عَلَيْك َ وَ عَلَى الْمَلآئِكَةِ
الْمُضاجِعينَ، أَلسَّلامُ عَلَى الْقَتيلِ
الْمَظْلُومِ، أَلسَّلامُ عَلى
أَخيهِ الْمَسْمُومِ، أَلسَّلامُ عَلى عَلِىّ
الْكَبيرِ، أَلسَّلامُ عَلَى الرَّضيـعِ
الصَّغيرِ، أَلسَّلامُ عَـلَى الاَْبْدانِ
السَّليبَةِ، أَلسَّلامُ عَلَى الْعِتْرَةِ
الْقَريبَةِ، أَلسَّلامُ عَلَى الْمُجَدَّلينَ
فِى الْفَلَواتِ، أَلسَّلامُ عَلَى النّازِحينَ
عَنِ الاَْوْطانِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الْمَدْفُونينَ بِلا أَكْفان ، أَلسَّلامُ عَلَى
الرُّؤُوسِ الْمُفَرَّقَةِ عَنِ الاَْبْدانِ،
أَلسَّلامُ عَلَى الْمُحْتَسِبِ الصّابِرِ،
أَلسَّلامُ عَلَى الْمَظْلُومِ بِلا ناصِر،
أَلسَّلامُ عَلى ساكِنِ التُّرْبَةِ الزّاكِيَةِ،
أَلسَّلامُ عَلى صاحِبِ الْقُبَّةِ السّامِيَةِ،
أَلسَّلامُ عَلى مَنْ طَهَّرَهُ الْجَليلُ،
أَلسَّلامُ عَلى مَنِ افْتَـخَرَ بِهِ جَبْرَئيلُ،
أَلسَّلامُ عَلى مَنْ ناغاهُ فِي الْمَهْدِ
ميكآئيلُ، أَلسَّلامُ عَلى مَنْ نُكِثَتْ
ذِمَّـتُهُ، أَلسَّلامُ عَلى مَنْ هُتِكَتْ
حُرْمَتُهُ، أَلسَّلامُ عَلى مَنْ اُريقَ
بِالظُّـلْمِ دَمُهُ، أَلسَّلامُ عَلَى
الْمُغَسَّلِ بِدَمِ الْجِراحِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الْمُجَـرَّعِ بِكَأْساتِ الرِّماحِ أَلسَّلامُ
عَلَى الْمُضامِ الْمُسْتَباحِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الْمَنْحُورِ فِى الْوَرى، أَلسَّلامُ عَلى مَنْ
دَفَنَهُ أَهْـلُ الْقُرى، أَلسَّلامُ عَلَى
الْمَقْطُوعِ الْوَتينِ، أَلسَّلامُ عَلَى
الْمُحامي بِلا مُعين، أَلسَّلامُ عَلَى
الشَّيْبِ الْخَضيبِ، أَلسَّلامُ عَلَى الْخَدِّ
التَّريبِ، أَلسَّلامُ عَلَى الْبَدَنِ السَّليبِ،
أَلسَّلامُ عَلَى الثَّغْرِ الْمَقْرُوعِ
بِالْقَضيبِ، أَلسَّلامُ عَلَى الرَّأْسِ
الْمَرْفُوعِ، أَلسَّلامُ عَلَى الاَْجْسامِ
الْعارِيَةِ فِى الْفَلَواتِ، تَنْـهَِشُهَا
الذِّئابُ الْعادِياتُ، وَ تَخْتَلِفُ إِلَيْهَا
السِّباعُ الضّـارِياتُ، أَلسَّلامُ عَلَيْك َ يا
مَوْلاىَ وَ عَلَى الْمَلآ ئِكَةِ
الْمُرَفْرِفينَ حَوْلَ قُبَّتِك َ ،
الْحافّينَ بِتُرْبَتِك َ،
سلام
برتو (اى حسين بن على) و بر پدرانِ پاك و
طاهِـرَت، سلام برتو و بر فرزندانِ شهيدت، سلام بر
تو و بر خاندانِ يارى دهندهات (به دين الهى)،
سلام بر تو و بر فرشتگانِ مُلازمِ آرامگاهت،
سلام بر آن كشته مظلوم، سلام بر برادرِ مسمومش،
سلام بر على اكبر، سلام بر آن شيرخوارِ كوچـك،
سلام بر آن بدنهاى برهـنه شده، سلام بر آن
خانوادهاى كه نزديك (و همراه سَروَرشان) بودند،
سلام بر آن به خاك افتادگان در بيابانها، سلام بر
آن دور افتادگان از وطنها، سلام بر آن دفن
شدگـانِ بدون كفن، سلام بر آن سرهاى جدا شده از
بدن، سلام بر آن حسابگر (اعمالِ خويش براى خدا) و
شكيبا، سلام بر آن مظلومِ بىياور، سلام بر آن جاى
گرفته در خاكِ پاك، سلام بر صاحـبِ آن بارگـاهِ
عالى رتبه، سلام بر آن كسى كه ربّ جليل او را پاك
و مطهّر گردانيد، سلام بر آن كسى كه جبرئيل به او
مباهات مىنمود، سلام بر آن كسى كه ميكائيل در
گهواره با او تكلّم مىنمود، سلام بر آن كسى كه
عهد و پيمانش شكسته شد، سلام بر آن كسى كه پرده
حُرمَتش دريده شد، سلام بر آن كسى كه خونش به ظلم
ريخته شد، سلام بر آنكه با خونِ زخمهايش شست و شو
داده شد، سلام بر آن كه از جامهاى نيزهها جرعه
نوشيد، سلام بر آن مظلومى كه خونش مباح گرديد،
سلام بر آنكه در ملأ عام سرش بريده شد، سلام بر
آنكه اهل قريهها دفنش نمودند، سلام بر آنكه
شاهرَگش بريده شد، سلام بر آن مدافعِ بىياور،
سلام بر آن مَحاسنِ به خون خضاب شده، سلام بر آن
گونه خاك آلوده، سلام بر آن بدنِ برهنه، سلام بر
آن دندانِ چوب خورده، سلام بر آن سرِ بالاى نيزه
رفته، سلام بر آن بدنهاى برهنه و عريانى كه در
بيابانهاي (كربلا) گُرگهاى تجاوزگر به آن
دندان مىآلودند، و درندگان خونخوار بر گِردِ آن
مىگشتند، سلام بر تو اى مولاى من و بر فرشتـگانى كه
بر گِـردِ بارگاه تو پَر مى كِشند، و اطرافِ
تُربتـت اجتماع كردهاند،
الطّـآئِفينَ بِعَرْصَتِك َ ، الْوارِدينَ
لِزِيارَتِك َ، أَلسَّلامُ عَلَيْك َ فَإِنّي
قَصَدْتُ إِلَيْك َ، وَ رَجَوْتُ الْفَوْزَ
لَدَيْك َ، أَلسَّلامُ عَلَيْك َ سَلامَ الْعارِفِ
بِحُرْمَتِك َ، الْمُخْلِصِ في وَِلايَـتِك َ،
الْمُتَقَرِّبِ إِلَى اللهِ بِمَحَبَّـتِك َ،
الْبَرىءِ مِنْ أَعْدآئِـك َ، سَلامَ مَنْ
قَلْبُهُ بِمُصابِك َ مَقْرُوحٌ، وَ دَمْعُهُ
عِنْدَ ذِكْرِك َ مَسْفُوحٌ، سَلامَ الْمَفْجُوعِ
الْحَزينِ، الْوالِهِ الْمُسْتَكينِ، سَلامَ
مَنْ لَوْ كانَ مَعَكَ بِالطُّفُوفِ، لَوَقاك َ
بِنَفْسِهِ حَدَّ السُّيُوفِ، وَ بَذَلَ
حُشاشَتَهُ دُونَكَ لِلْحُتُوفِ، وَ جاهَدَ
بَيْنَ يَدَيْك َ، وَ نَصَرَك َ عَلى مَنْ بَغى
عَلَيْك َ، وَ فَداك َ بِرُوحِهِ وَ جَسَدِهِ وَ
مالِهِ وَ وَلَدِهِ ، وَ رُوحُهُ لِرُوحِك َ
فِدآءٌ ، وَ أَهْلُهُ لاَِهْلِك َ وِقآءٌ،
فَلَئِنْ أَخَّرَتْنِى الدُّهُورُ، وَ عاقَني
عَنْ نَصْرِك َ الْمَقْدُورُ، وَ لَمْ أَكُنْ
لِمَنْ حارَبَك َ مُحارِباً، وَ لِمَنْ نَصَبَ لَك
َ الْعَداوَةَ مُناصِباً، فَلاََ نْدُبَنَّك َ
صَباحاً وَ مَسآءً، وَ لاََبْكِيَنَّ لَك َ
بَدَلَ الدُّمُوعِ دَماً، حَسْرَةً عَلَيْك َ،
وَ تَأَسُّفاً عَلى ما دَهاك َ وَ تَلَهُّفاً،
حَتّى أَمُوتَ بِلَوْعَةِ الْمُصابِ، وَ غُصَّةِ
الاِكْتِيابِ، أَشْهَدُ أَ نَّك َ قَدْ أَقَمْتَ
الصَّلوةَ، وَ اتَيْتَ الزَّكوةَ، وَ أَمَرْتَ
بِالْمَعْرُوفِ، وَ نَهَيْتَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ
الْعُدْوانِ، وَ أَطَعْتَ اللهَ وَ ما عَصَيْتَهُ،
وَ تَمَسَّكْتَ بِهِ وَ بِحَبْلِهِ
فَأَرْضَيْتَهُ، وَ خَشيتَهُ وَ راقَبْتَهُ وَ
اسْتَجَبْتَهُ، وَ سَنَنْتَ السُّنَنَ، وَ
أَطْفَأْتَ الْفِتَنَ، وَ دَعَوْتَ إِلَى
الرَّشادِ، وَ أَوْضَحْتَ سُبُلَ السَّدادِ، وَ
جاهَدْتَ فِى اللهِ حَقَّ الْجِهادِ، وَ كُنْتَ
للهِِ طآئِعاً، وَ لِجَدِّك َ مُحَمَّد صَلَّى
اللهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ تابِعاً، وَ لِقَوْلِ
أَبـيك َ سامِعاً، وَ إِلى وَصِيَّةِ أَخيك َ
مُسارِعاً، وَ لِعِمادِ الدّينِ رافِعاً، وَ
لِلطُّغْيانِ قامِعاً، وَ لِلطُّغاةِ مُقـارِعاً، وَ لِلاُْ مَّةِ ناصِحاً، وَ في غَمَراتِ
الْمَوْتِ سابِحاً، وَ لِلْفُسّاقِ مُكافِحاً،
وَ بِحُجَجِ اللهِ قآئِماً، وَ لِـلاِْسْلامِ وَ
الْمُسْلِمينَ راحِماً،
و در آستانِ تو طواف مىكنند، و براى زيارت تو
وارد مىشوند، سلام بر تو من به سوى تو رو
آورده ام، و به رستگارى در پيشگاه تو اميد بستهام،
سلام بر تو سلامِ آن كسى كه به حُرمتِ تو آشناست، و
درولايت و دوستىِ تو مُخلص و بىريا است، و به سببِ
محبّت و ولاى تو به خدا تقرّب جسته، و از دشمنانت
بيزار است، سلام كسي كه قلبش از مصيبت تو جريحهدار،
و اشكش به هنگام ياد تو جارى است، سلام كسي كه
دردناك و غمگين و شيفته و فروتن است،
سلام كسي كه اگر با تو در كربلا مىبود،
با جانش (در برابرِ) تيزىِ شمشيرها از تو محافظت
مىنمود، و نيمه جانش را به خاطر تو به دست مرگ مىسپرد،
و در ركاب تو جهاد ميكرد، و تو را بر عليه
ستمكاران يارى داده، جان و تن و مال و فرزندش
را فداى تو مىنمود، و جانش فداى جان تو،
و خانواده اش سپر بلاىِ اهل بيت تو مىبود، اگرچه
زمانه مرا به تأخير انداخت، و مُقدَّرات الهى
مرا از يارىِ تو بازداشت، و نبودم تا با آنانكه با تو
جنگيدند بجنگم،
و با كساني كه با تو اظهار دشمنى كردند خصومت نمايم، (در عوض) صبح و شام بر تو مويِه ميكنم،
و به جاى اشك براى تو خون گريه ميكنم،
از روى حسرت و تأسّف و افسوس بر مصيبتهايى كه بر تو
وارد شد، تا جايى كه از فرط اندوهِ مصيبت،
و غم و غصّه شدّتِ حزن جان سپارم، گواهى ميدهم كه تو
نماز را بپا داشتى، و زكات دادى، وامر به معروف كردى،
و از منكر و عداوت نَهى نمودى، و اطاعتِ خدا كردى
و نافرمانى وى ننمودى، و به خدا و ريسمان او چنگ زدى تا
وى
را
راضى
نمودى،
و
از
وى در خوف
و
خشيَت بوده نظارهگر
ِ او
بودى،
و او
را
اجابت نمودى، و سنّتهاى نيكو بوجود آوردى، و آتشهاى
فتنه را خاموش نمودى، و دعوت به هدايت و استقامت
كردى، و راههاى صواب و حقّ را روشن و واضح گرداندى،
و در راه خدا به حقّ جهاد نمودى، و فرمانبردار ِ خداوند،
و پيرو جدّت محمّدبن عبدالله بودى، و شنواى كلام
پدرت على بودى، و پيشى گيرنده به (انجامِ) سفارش
برادرت امام حسن بودى، و رفعتدهنده پايه شرافتِ
دين، و خوار و سركوب كننده طغيان، و كوبنده سركشان،
و خيرخواهو نصيحتگرِ اُمّت بودى، در هنگامى كه در
شدائدِ مرگ دست و پا ميزدى، و مبارزه كننده با
فاسقان بودى، و قيام كننده باحُجَج و براهين الهى،
و ترحُّم كننده بر اسلام و مسلمين بودى،
وَ لِلْحَقِّ ناصِراً، وَ عِنْدَ الْبَلآءِ
صابِراً ، وَ لِلدّينِ كالِئاً، وَ عَنْ
حَوْزَتِهِ مُرامِياً، تَحُوطُ الْهُدى وَ
تَنْصُرُهُ، وَ تَبْسُطُ الْعَدْلَ وَ تَنْشُرُهُ، وَ تَنْصُرُ الدّينَ وَ تُظْهِرُهُ، وَ تَكُفُّ
الْعابِثَ وَ تَزْجُرُهُ، وَ تَأْخُذُ
لِلدَّنِىِّ مِنَ الشَّريفِ، وَ تُساوي فِى
الْحُكْمِ بَيْنَ الْقَوِىِّ وَ الضَّعيفِ،
كُنْتَ رَبيعَ الاَْيْتامِ، وَ عِصْمَةَ الاَْ
نامِ، وَ عِزَّ الاِْسْلامِ، وَ مَعْدِنَ
الاَْحْكامِ، وَ حَليفَ الاِْنْعامِ، سالِكاً
طَرآئِقَ جَدِّك َ وَ أَبيك َ، مُشْبِهاً فِى
الْوَصِيَّةِ لاَِخيـك َ ، وَفِىَّ الذِّمَـمِ ،
رَضِىَّ الشِّيَمِ ، ظاهِرَ الْكَرَمِ ،
مُتَهَجِّداً فِى الظُّلَمِ ، قَويمَ الطَّرآئِقِ، كَريمَ الْخَلائِقِ، عَظيمَ السَّوابِقِ،
شَريفَ النَّسَبِ، مُنيفَ الْحَسَبِ، رَفيعَ
الرُّتَبِ، كَثيرَ الْمَناقِبِ، مَحْمُودَ
الضَّرآئِبِ، جَزيلَ الْمَواهِبِ، حَليمٌ رَشيدٌ
مُنيبٌ، جَوادٌعَليمٌ شَديدٌ، إِمامٌ شَهيدٌ،
أَوّاهٌ مُنيبٌ، حَبيبٌ مَهيبٌ، كُنْتَ
لِلرَّسُولِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ
وَلَداً، وَ لِلْقُرْءانِ سَنَداً
]مُنْقِذاً
:خل[
وَ لِلاُْ مَّةِ عَضُداً، وَ فِى الطّاعَةِ
مُجْتَهِداً، حافِظاً لِلْعَهْدِ وَالْميثاقِ،
ناكِباً عَنْ سُبُلِ الْفُسّاقِ
]وَ
:خل[
باذِلاً لِلْمَجْهُودِ، طَويلَ الرُّكُوعِ وَ
السُّجُودِ، زاهِداً فِى الدُّنْيا زُهْدَ
الرّاحِلِ عَنْها، ناظِراً إِلَيْها بِعَيْنِ
الْمُسْتَوْحِشينَ مِنْها، امالُك َ عَنْها
مَكْفُوفَة، وَ هِمَّتُك َ عَنْ زينَتِها
مَصْرُوفَةٌ، وَ أَلْحاظُك َ عَنْ بَهْجَتِها
مَطْرُوفَةٌ، وَ رَغْبَتُك َ فِى الاْخِرَةِ
مَعْرُوفَةٌ، حَتّـى إِذَا الْجَوْرُ مَدَّ
باعَهُ، وَ أَسْفَرَ الظُّلْمُ قِناعَهُ، وَ
دَعَا الْغَىُّ أَتْباعَهُ ، وَ أَنْتَ في حَرَمِ
جَدِّك َ قاطِنٌ، وَ لِلظّـالِمينَ مُبايِنٌ،
جَليسُ الْبَيْتِ وَ الْمِحْـرابِ، مُعْتَزِلٌ
عَنِ اللَّـذّاتِ وَ الشَّـهَواتِ، تُنْكِـرُ
الْمُنْكَـرَ بِقَلْبِـك َ وَ لِسانِك َ، عَلى
حَسَبِ طاقَتِـك َ وَ إِمْكانِـك َ، ثُمَّ
اقْتَضاك َ الْعِلْمُ لِـلاِْنْكارِ، وَ لَزِمَك
َ
]أَلْزَمَك
َ :ظ
[أَنْ
تُـجـاهِدَ الْـفُجّـارَ، فَـسِـرْتَ فـي
أَوْلادِكَ وَ أَهـاليـك َ،
يارى گرِ
حق بودى، در هنگام بلا شكيبا و صابر، حافظ و
مراقب دين، و مدافع حريم آيين بودى،(طريقِ)
هدايت را
حفظ
نموده
يارى
مينمودى،
عدل
و
داد
را
گسترش
داده
و
وسعت مى بخشيدى، دين
و
آيينِ الهى را يارى نموده آشكار مىنمودى،
ياوه گويان را
(از ادامه راه) بازداشته جلوگيرى ميكردى، حقّ
ضعيف را
از
قوى باز
ميستاندى، در
قضاوت
و
داورى بين ضعيف
و
قوى برابر
حُكم
مينمودى،
تو
بهار سرسبز يتيمان
بودى،
نگاهبان
و
حافظ
مردم
بودى، مايه
عـزّت
و
سرافرازى
اسلام،
معدنِ
احكام
الهى،
هم پيمان
نيكى
و
احسان بودى،
پوينده طريقه جدّ
و
پدرت و
در
سفارشات
و وصايا
همسانِ
برادرت بودى، وفادار
به پيمانها،
داراى سجاياىِ پسنديده،
و
باجود
و
كَرَمِ
آشكار
بودى،
شب
زنده دار
(به عبادت)
در
دلِ
شبهاىِ تاريك،
معتدل
و ميانه رو در روشها، باسجايا و اخلاقِ كريمانه، داراى سوابقِ باعظمت و ارزشمند،
داراى نَسَبِ شريف، و حَسَبِ والا، با درجات
و رتبههاىِ رفيع و عالى، مناقب و فضايلِ بسيار،
سِرِشتها و طبيعتهاى
مورد
ستايش،
و
با
عطايا
و
مواهبِ بزرگ بودى، حليم و صبور، هدايت شده، بازگشت
كننده
به سوى خدا، با جود
و
سخاوت ـ دانا ـ توانا
و
قاطع، پيشواى شهيد، بسيار نالان و گريان در
پيشگاه خداوند، محبوب
و
باهيبت بودى، تو
براى
پيامبر
كه
درود خدا بر او و آل او باد فرزند، و براى قرآن پشتوانه ]نجات دهنده[، و
براى
امّتِ
اسلام
بازوى توانا،
و در طاعتِ
حقّ كوشا
بودى، تو حافظِ عهد و پيمانِ الهى، دورى كننده
از طُرُقِ فاسقان بودى،
]و[
تو آنچه در توان
داشتى (براى اِعلاء ِكلمه حقّ)
بذل نمودى،
داراى ركوع
و
سجود
طولانى بودى، تو
مانند
كسي كه
از دنيا رخت برخواهد بست از آن روگردان بودى، و
مانند كساني كه از دنيا در وحشت
و هراس به سر ميبرند به آن نگاه ميكردى، آرزوهايت از
(تعلّق به) دنيا بازداشته شده، و همّت
و كوششت از زيور دنيا
رو
گردانده بود، ديدگانت از بهجت و سرور دنيا بربسته،
و اشتياق و مِيلت به آخرت شهره آفاق است، تا آنكه
جور و ستم دستِ تعدّى دراز نمود، و ظلم و سركشى نقاب
از چهره بركشيد، و ضـلالت و گمـراهى پيروان خويش
را فرا خواند، با آنـكه تو در حَرَمِ جدّت متوطّن
بودى، و از ستمكاران فاصله گرفته بودى، و مُلازمِ
منزل و محرابِ عبادت بوده، و از لذّتها و شهوات دنيوى
كناره گير بودى، و بر حسب طاقت و تَوانَت مُنكَر
را با قلب و زبانت انكار مىنمودى، پس از آن علم و دانشت
اقتضاى انكارِ آشكار نمود، و بر تو لازم گشت
]لازم نمود[
با بدكاران روياروى جهاد كنى،
بنابراين در ميان فرزندان و خانوادهات،
وَ
شيعَـتِك َ وَ مَواليك َ وَ صَدَعْتَ بِالْحَـقِّ
وَ الْبَـيّـِنَـةِ، وَ دَعَوْتَ إِلَى اللهِ
بِالْحِكْمَةِ وَ الْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ، وَ
أَمَرْتَ بِإِقامَةِ الْحُدُودِ، وَ الطّاعَةِ
لِلْمَعْبُودِ، وَ نَهَيْتَ عَنِ الْخَبآئِثِ وَ
الطُّـغْيانِ، وَ واجَهُـوك َ بِالظُّـلْمِ وَ
الْعُـدْوانِ، فَجاهَدْتَهُمْ بَعْدَ الاْيعازِ
لَهُمْ
]الاْيعادِ
إِلَيْهِمْ : خل
[
،
وَ تَأْكيدِ الْحُجَّةِ عَلَيْهِمْ، فَنَكَثُوا
ذِمامَك َ وَ بَيْعَتَك َ، وَ أَسْخَطُوا رَبَّك
َ وَ جَدَّ ك َ، وَ بَدَؤُوك َ بِالْحَرْبِ،
فَثَبَتَّ لِلطَّعْنِ وَالضَّرْبِ، وَ طَحَنْتَ
جُنُودَ الْفُـجّارِ ، وَاقْتَحَمْتَ قَسْطَلَ
الْغُبارِ ، مُجالِداً بِذِى الْفَقارِ، كَأَنَّك
َ عَلِىٌّ الْمُخْتارُ، فَلَمّا رَأَوْك َ ثابِتَ
الْجاشِ، غَيْرَ خآئِف وَ لا خاش، نَصَبُوا لَك َ
غَوآئِلَ مَكْرِهِمْ، وَ قاتَلُوكَ بِكَيْدِهِمْ
وَ شَرِّهِمْ، وَ أَمَرَ اللَّعينُ جُنُودَهُ،
فَمَنَعُوك َ الْمآءَ وَ وُرُودَهُ، وَ ناجَزُوك
َ الْقِتالَ، وَ عاجَلُوك َ النِّزالَ، وَ
رَشَقُوك َ بِالسِّهامِ وَ النِّبالِ، وَ
بَسَطُوا إِلَيْك َ أَكُفَّ الاِصْطِلامِ، وَ
لَمْ يَرْعَوْا لَك َ ذِماماً، وَ لاراقَبُوا فيك
َ أَثاماً، في قَتْلِهِمْ أَوْلِيآءَك َ، وَ
نَهْبِهِمْ رِحالَك َ، وَ أَنْتَ مُقَدَّمٌ فِى
الْهَبَواتِ، وَ مُحْتَمِلٌ لِلاَْذِيّاتِ، قَدْ
عَجِبَتْ مِنْ صَبْرِك َ مَلآئِكَةُ السَّماواتِ،
فَأَحْدَقُوا بِك َ مِنْ كُلّ ِالْجِهاتِ، وَ
أَثْخَنُوك َ بِالْجِراحِ، وَ حالُوا بَيْنَك َ
وَ بَيْنَ الرَّواحِ، وَ لَمْ يَبْقَ لَك َ
ناصِرٌ، وَ أَنْتَ مُحْتَسِبٌ صابِرٌ، تَذُبُّ
عَنْ نِسْوَتِك َ وَ أَوْلادِك َ، حَتّى
نَكَسُوكَ عَنْ جَوادِك َ، فَهَوَيْتَ إِلَى
الاَْرْضِ جَريحاً، تَطَؤُك َ الْخُيُولُ
بِحَوافِرِها، وَ تَعْلُوكَ الطُّغاةُ
بِبَواتِرِها، قَدْ رَشَحَ لِلْمَوْتِ جَبينُك َ، وَ اخْتَلَفَتْ بِالاِنْقِباضِ وَ الاِنْبِساطِ
شِمالُك َ وَ يَمينُك َ، تُديرُ طَرْفاً خَفِيّاً
إِلى رَحْلِك َ وَ بَيْتِك َ، وَ قَدْ شُغِلْتَ
بِنَفْسِك َ عَنْ وُلْدِك َ وَ أَهاليك َ، وَ
أَسْرَعَ فَرَسُك َ شارِداً، إِلى خِيامِك َ
قاصِداً، مُحَمْحِماً باكِياً، فَلَمّا رَأَيْنَ
النِّـسآءُ جَوادَك َ مَخْزِيّاً،
و پيروان و دوستانت روانه شدى، و حق ّو برهان را
آشكار نمودى، و با حكمت و پند و اندرزِ نيكو (مردم را)
به سوىِ خدا فراخواندى، و به برپادارىِ حدودِ الهى،
و طاعتِ معبود امر نمودى، و از پليدىها و سركشى
نهى فرمودى، ولى آنها به ستم و دشمنى روياروىِ تو
قرار گرفتند، پس تو نيز با آنان به جهاد برخاستى
پس از آنكه (حقّ را) به آنان گوشزد نمودى
]آنها
را به عـذابِ الهى تهديد نمودى[،
و حجّت را بر آنها مؤكّد فرمودى، ولى عهد و پيمان
و بيعت تو
را
شكستند، و
پروردگار
تو
جدّت را
به خشم آوردند
و
با
تو
ستيز
آغازيدند،
پس تو به جهت زد و خورد
و
پيكار
استوار
شدى، و لشكريان
فاجر
را خورد
و
آسيا
نمودى، و در گَرد و غُبار
ِنبرد
فرو
رفتى،
و چنان
با
ذوالفقار
جنگيدى، كه
گويا
علىّ مرتضى هستى، پس چون تورابا قلبى
مطمئن، بدون
ترس
و هراس يافتند،
شرورِ
مكر و
حيلهشان
را
بر
تو
بر افراشتند
و از درِ نيـرنگ و فساد با تو قتال نمودند، و آن ملعون
لشكريانش را فرمان داد، تا تو را از آب و استفاده آن منع
نمودند، و با تو قتال نمودند،
و به جنگ و مبارزه با تو شتافتند،
و تيرها و خدنگها بسوى تو پرتاب نمودند،
و براى
استيصال
و ناچار
نمودن تو
دست دراز
كردند،
و
حُرمتى براى تو مراعات نكردند، و
از
هيچ
گناهى
در
مورد تو خوددارى ننمودند، چه در كشتن آنها دوستانت را،
و چه در غارت اثاثيه خيمههايت، (بارى) تو در گَرد
و غُبارهاى جنگ پيش تاختى، و آزار و اذيّتهاى فراوانى
تحمّل نمودى،
آن چنانكه
فرشتگانِ
آسمانها
از صبر
و
شكيبايى تو به شگفت آمدند، پس دشمنان از
همه
طرف
به
تو
هجوم آوردند،
و
تو را
به سبب زخمها
و
جراحتها
ناتوان نمودند،
و
راه خلاص و رفتن
بر تو
بستند، تا آن كه هيچ ياورى برايت نماند،
ولى تو حسابگر (عمل خويش براى خدا) و صبور بودى،
از زنان و فرزندانت دفاع و حمايت مينمودى، تا آنكه
تو را از اسبِ سوارىات سرنگون نمودند،
پس با بدن مجروح بر زمين سقوط كردى، در حالي كه اسبها
تو را با سُمهاى خويش كوبيدند، و سركشان با شمشيرهاى
تيزِشان بر فرازت شدند، پيشانىِ تو به عرقِ مرگ
مرطوب شد، و دستانِ چپ و راستت به باز و بسته شدن
در حركت بود ، پس گوشـه نظرى به جانب خِيام و
حَرَمَت گرداندى، در حالي كه از زنان و
فرزندانت (روگردانده) به خويش مشـغول بودى، اسبِ
سوارىات با حال نفرت شتافت، شيـهه كشان و
گريـان، به جانبِ خيمهها رو نمود، پس چون بانوانِ
حَرَم اسبِ تيز پاى تو را خوار و زبون بديدند،
وَ نَظَرْنَ سَرْجَك َ عَلَيْهِ مَلْوِيّاً ،
بَرَزْنَ مِنَ الْخُدُورِ، ناشِراتِ الشُّعُورِ
عَلَى الْخُدُودِ، لاطِماتِ الْوُجُوهِ سافِرات،
وَ بِالْعَويلِ داعِيات، وَ بَعْدَالْعِزِّ
مُذَلَّلات، وَ إِلى مَصْرَعِك َ مُبادِرات، وَ
الشِّمْرُ جالِسٌ عَلى صَدْرِكَ، وَ مُولِـغٌ
سَيْفَهُ عَلى نَحْرِك َ، قابِضٌ عَلى شَيْبَتِك
َ بِيَدِهِ، ذابِـحٌ لَك َ بِمُهَنَّدِهِ، قَدْ
سَكَنَتْ حَوآسُّك َ، وَ خَفِيَتْ أَنْفاسُك َ،
وَ رُفِـعَ عَلَى الْقَناةِ رَأْسُك َ، وَ سُبِىَ
أَهْلُك َ كَالْعَبيدِ، وَ صُفِّدُوا
فِى الْحَديدِ، فَوْقَ أَقْتابِ الْمَطِيّاتِ،
تَلْفَحُ وُجُوهَهُمْ حَرُّ الْهاجِراتِ،
يُساقُونَ فِى الْبَراري وَالْفَلَواتِ،
أَيْديهِمْ مَغلُولَةٌ إِلَى الاَْعْناقِ، يُطافُ
بِهِمْ فِى الاَْسْواقِ، فَالْوَيْلُ لِلْعُصاةِ
الْفُسّاقِ، لَقَدْ قَتَلُوا بِقَتْلِك َ
الاِْسْلامَ، وَ عَطَّلُوا الصَّلوةَ وَ
الصِّيامَ، وَ نَقَضُوا السُّنَنَ وَ
الاَْحْكامَ، وَ هَدَمُوا قَواعِدَ الاْيمانِ، وَ
حَرَّفُوا اياتِ الْقُرْءانِ، وَ هَمْلَجُوا
فِى الْبَغْىِ وَالْعُدْوانِ، لَقَدْ أَصْبَحَ
رَسُولُ اللهِ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِوَ الِهِ
مَوْتُوراً، وَ عادَ كِتابُ اللهِ عَزَّوَجَلَّ
مَهْجُوراً، وَ غُودِرَ الْحَقُّ إِذْ قُهِرْتَ
مَقْهُوراً، وَ فُقِدَ بِفَقْدِكَ التَّكْبيرُ
وَالتَّهْليلُ ، وَالتَّحْريمُ وَالتَّحْليلُ،
وَالتَّنْزيلُ وَالتَّأْويلُ، وَ ظَهَرَ بَعْدَكَ
التَّغْييرُ وَالتَّبْديلُ، وَ الاِْلْحادُ
وَالتَّعْطيلُ، وَ الاَْهْوآءُ وَ الاَْضاليلُ،
وَ الْفِتَنُ وَ الاَْباطيلُ، فَقامَ ناعيك َ
عِنْدَ قَبْرِ جَدِّك َ الرَّسُولِ
صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ، فَنَعاك َ
إِلَيْهِ بِالدَّمْعِ الْهَطُولِ ، قآئِلا يا
رَسُولَ اللهِ قُتِلَ سِبْطُك َ وَ فَتاك، وَ
اسْتُبيحَ أَهْلُك َ وَ حِماك َ، وَ سُبِيَتْ
بَعْدَك َ ذَراريك َ، وَ وَقَعَ الْمَحْذُورُ
بِعِتْرَتِك َ وَ ذَويك َ، فَانْزَعَجَ
الرَّسُولُ، وَ بَكى قَلْبُهُ الْمَهُولُ، وَ
عَزّاهُ بِك َ الْمَلآئِكَةُ وَ الاَْنْبِيآءُ، وَ
فُجِعَتْ بِك َ اُمُّك َ الزَّهْرآءُ، وَ
اخْتَلَفَتْ جُنُودُ الْمَلآئِكَةِ
الْمُقَرَّبينَ، تُعَزّي أَباك َ
أَميرَالْـمُـؤْمِنينَ، وَ اُقيمَتْ لَك َ
الْمَـاتِمُ في أَعْلا
عِلِّيّينَ
،
و زينِ تو را بر او واژگونه يافتند، از پسِ پردههاي (خيمه) خارج شدند، در حالي كه
گيسوان
بر گونهها
پراكنده نمودند،
بر صورتها طپانچه مىزدند و
نقاب از چهرهها افكنده بودند، و به صداى
بلند
شيون
ميزدند، و از اوجِ
عزّت به حضيض ذلّت درافتاده بودند، و به سوىِ
قتلگاه تو مىشتافتند،
در
همان
حال
شِمرِ
ملعون بر سينه مباركت نشسته، و شمشير خويش را بر گلـويت
سيراب
مينمود،
با
دستى
مَحاسنِ شريفت را
در مُشت ميفِشرد، (و با دست ديگر) با تيغِ آختهاش سراز
بدنت جدا مىكرد، تمامِ اعضا و حواسّت از حركت ايستاد،
نَفَسهاىِ مباركت در سينه پنهان شد،
و
سرِ
مقدّست
بر
نيزه
بالا رفت، اهل و عيالت چون بردِگان به اسيرى رفتند،
و در غُل و زنجير آهنين بر فراز جهازِشتران در بند شدند،
گرماى (آفتابِ) نيمروز چهرههاشان مىسوزاند،
در صحراها و بيابانها كشيده ميشدند، دستانشان به
گَردَنها زنجير شده، در ميان بازارها گردانده
ميشدند، اى واى بر اين سركشان گناهكار!، چه اينكه
با كُشتنِ تو اسلام را كُشتند،
و نماز و روزه (خدا)را بدون ياور رها نمودند، و سُنّتها و احكام (دين)
را از بين برده شكستند، و پايههاىِ ايمان را منهدم
نمودند، و آياتِ قرآن را تحريف كرده، در
(وادىِ)جنايت و عداوت پيش تاختند، براستى رسولِ خدا
«كه درود خدا بر او و آل او باد» (با شهادتِ تو)
تنها
ماند! (يا مظلوم واقع شد)،
و كتاب خداوند عزّوجلّ مَتروك گرديد، و آنگاه كه
تو مقهور و مغلوب گشتى، حقّ
و حقيقت موردِ خيانت
واقع شد، و به فقدانِ تو تكبير ِخدا و كلمه توحيد،
حرام وحلالِ دين، و تنزيل
و تأويلِ قرآن جملگى از بين رفت، و
پس از تو
تغيير و تبديلِ (احكام)، كفر و
اِلحاد
و بىسرپرستىِ دين، هوى
و هوسها و گمراهيها، فتنهها و باطلها جملگى
(بر صفحه روزگار) ظاهرشد، پس پيكِ مرگ نزدِ
قبر ِجدّت رسول خدا «كه رحمتِ بى پايانِ خداوندى
بر او و آلِ او باد»
ايستاد،
و با اشكِ ريزان
خبر
ِ مرگِ
تو را به وى داد،
و اين گونه گفت كه: اى رسولِ خدا! دخترزاده جوانمردت
شهيد
شد،
خاندان و حَريمَت مُباح گرديد، پس از تو
فرزندانت به اسيرى رفتند، و وقايع ناگوارى به عترت
و خانوادهات وارد شد، پس (از شنيدنِ اين خبر)
رسول خدا مضطرب و پريشان گرديد، و قلبِ هراسناكَش
بگريست، و فرشتگان و انبيا (به خاطـر مصيبتِ تو) او
را تسلـيت و تعـزيت گفـتند، و مادرت زهـرا
(از انـدوهِ مصيبـتِ تو) دردنـاك شد، و دستـههاىِ
ملائكه مقـرّبين در آمد و شد بودند، پـدرت
اميرمؤمنـان را تعزيت ميگفتند، مجالسِ ماتم
و سوگوارى براىِ تو در اعلاعليّين برپا شد،
وَ لَطَمَتْ عَلَيْك َ الْحُورُ الْعينُ، وَ
بَكَتِ السَّمآءُ وَ سُكّانُها، وَ الْجِنانُ وَ
خُزّانُها، وَ الْهِضابُ وَ أَقْطارُها، وَ
الْبِحارُ وَ حيتانُها،
]وَ
مَكَّةُ وَ بُنْيانُها، :خل
[وَ
الْجِنانُ وَ وِلْدانُها، وَ الْبَيْتُ وَ
الْمَقامُ، وَ الْمَشْعَرُ الْحَرامُ، وَ
الْحِـلُّ وَ الاِْحْرامُ، أَللّـهُمَّ
فَبِحُرْمَةِ هذَا الْمَكانِ الْمُنيفِ، صَلِّ
عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد، وَاحْشُرْني في
زُمْرَتِهِمْ، وَ أَدْخِلْنِى الْجَنَّةَ
بِشَفاعَتِهِمْ، أَللّهُمَّ إِنّي أَتَوَسَّلُ
إِلَيْك َ يا أَسْرَعَ الْحاسِبينَ، وَ
ياأَكْرَمَ الاَْكْرَمينَ، وَ ياأَحْكَمَ
الْحاكِمينَ، بِمُحَمَّدخاتَِمِ النَّبِيّينَ،
رَسُولِك َ إِلَى الْعالَمينَ أَجْمَعينَ، وَ
بِأَخيهِ وَابْنِ عَمِّهِ الاَْنْزَعِ الْبَطينِ،
الْعالِمِ الْمَكينِ، عَلِىّ
أَميرِالْمُؤْمِنينَ، وَ بِفاطِمَةَ سَيِّدَةِ
نِسآءِ الْعـالَمينَ، وَ بِالْحَسَنِ الزَّكِىِّ
عِصْمَةِ الْمُتَّقينَ، وَ بِأَبي عَبْدِاللهِ
الْحُسَيْنِ أَكْرَمِ الْمُسْتَشْهَدينَ، وَ
بِأَوْلادِهِ الْمَقْتُولينَ، وَ بِعِتْرَتِهِ
الْمَظْلُومينَ، وَ بِعَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ
زَيْنِ الْعابِدينَ، وَ بِمُحَمَّدِ بْنِ عَلِىّ
قِبْلَةِ الاَْوّابينَ، وَ جَعْفَرِ بْنِ
مُحَمَّد أَصْدَقِ الصّادِقينَ، وَ مُوسَى بْنِ
جَعْفَر مُظْهِرِ الْبَراهينِ، وَ عَلِىِّ بْنِ
مُوسى ناصِرِالدّينِ، وَ مُحَمَّدِبْنِ عَلِىّ
قُدْوَةِ الْمُهْتَدينَ، وَ عَلِىِّ بْنِ مُحَمَّد
أَزْهَدِ الزّاهِدينَ، وَ الْحَسَنِ بْنِ عَلِىّ
وارِثِ الْمُسْتَخْلَفينَ، وَالْحُجَّةِ
عَلَى الْخَلْقِ أَجْمَعينَ، أَنْ تُصَلِّىَ عَلى
مُحَمَّدوَالِ مُحَمَّدالصّادِقينَ الاَْبَرّينَ،
الِ طه وَ يس، وَ أَنْ تَجْعَلَني فِى
الْقِيامَةِ مِنَ الاْمِنينَ الْمُطْمَئِنّينَ،
الْفآئِزينَ الْفَرِحينَ الْمُسْتَبْشِرينَ،
أَللّهُمَّ اكْتُبْني فِى الْمُسْلِمينَ، وَ
أَلْحِقْني بِالصّالِحينَ، وَاجْعَلْ لي لِسانَ
صِدْق فِى الاْخِرينَ، وَانْصُرْني عَلَى
الْباغينَ،وَاكْفِني كَيْدَ الْحاسِدينَ،
وَاصْرِفْ عَنّي مَكْرَ الْماكِرينَ، وَاقْبِضْ
عَنّي أَيْدِىَ الظّالِمينَ، وَاجْمَعْ بَيْني وَ
بَيْنَ السّادَةِ الْمَيامينِ في أَعْلا
عِلِّيّينَ،
و حورالعين به جهت تو به سر و صورت زدند، (در
عزاىِ تو) آسمان و ساكنانش، بهشتها و نگـهبانانش،
كوهها و كوهپايهها، درياها و ماهيانش،
]شهر مكّه
و پايههايش[،
فردوسها و جوانانش، خانه كعبه و مقام ابراهيم، و
مشعرالحرام، و حلّ و حَرَم جملـگى گريستند، بار
خدايا! به حُرمتِ اين مكـانِ رفـيع، بر محمّد و
آلِ او رحـمت فرست، و مرا در زمره آنان محـشور
فرما، و به شفـاعت و وساطتِ آنها مرا داخلِ بهشت
گردان، بار خدايا! من به تو توسّل مى جويم اى
سريعـترينِ حسابگران، و اِى بخشـندهترينِ
كَـريمان، و اِى فرمانـرواى حـاكمان، به (حقِّ)
محمّد آخرينِ پيامبران، و فرستاده تو به سوىِ تمامِ
جهانها، و به (حقِّ) برادرش و پسرعمويش آن بلند
پيشانىِ ميان پُر، آن دانشمندِ عالى مرتبه، يعنى
علىّ فرمانـرواىِ مؤمنان، و به (حقِّ) فاطمه
سـروَرِ بانوانِ جهانيان، و به (حقِّ) حسـنِ
مجتـبى كه پاك و مبرّا و پناهگـاه مُتّقين اسـت،
و به (حقِّ) أبي عبدالله الحسين گـراميترينِ شهدا، و به (حقِّ) فرزنـدانِ مقتولش، و خانـواده
مظـلومش، و به (حقّ) على بن الحسـين زيورِ عابدان، و به محمّد بن علـى قبـله توبه كنندگان، و جعفر
بن محمّد راستگـوترينِ صادقان، و موسى بن جعفر
آشكار كننده دلايل و براهين، و على بن موسى ياورِ
دين، و محمّد بن على اُسوه و الگوىِ هدايت
شونـدگان، و على بن محمّد زاهـدترينِ پارسايان،
و حسـن بن على وارثِ جانشينان، و حُجّتِ خدا بر
تمامِ آفريدگان، اينكه درود فرستى بر محـمّد و
آلِ او، آن راستـگويانِ نيـكوكار، هـمان آلِ طه و
يس، و اينكه مرا در قيامت از كسانى قرار دهى كه
(از عذابِ تو) ايمن و با آرامشِ خاطر و رستگار و
مسرور و بشارت يافـته اند، بارخدايا! (نامِ) مـرا
در زُمـره مسلـمين نگاشته، و مرا به صالـحين
ملـحق فرما، و نامِ مرا بر زبان اُمّتهاى آتيه
نيكو قرار ده، و مـرا بر علـيه ظالمين يارى ده،
و از مكرِ حسـودان حفـظ فرما، و (نيـز) حيله
حيـله گران را از من برگـردان، و دست ستمـكاران
را از مـن (دور) نگهدار، و بينِ من و آن سـرورانِ
با ميمنت در اعلاعليّين جمع بفرما،
مَعَ الَّذينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ مِنَ
النَّبِيّينَ وَالصِّدّيقينَ وَالشُّهَدآءِ
وَالصّالِحينَ، بِرَحْمَتِك َ يا أَرْحَمَ
الرّاحِمينَ، أَللّهُمَّ إِنّي اُقْسِمُ عَلَيْك َ
بِنَبِيِّك َ الْمَعْصُومِ، وَ بِحُكْمِك َ
الْمَحْتُومِ، وَنَهْيِك َ الْمَكْتُومِ ، وَ
بِهذَا الْقَبْرِ الْمَلْمُومِ ، الْمُوَسَّدِ في
كَنَفِهِ الاِْمامُ الْمَعْصُومُ، الْمَقْتُولُ
الْـمَظْلُومُ، أَنْ تَكْشِفَ ما بي
مِنَ الْغُمُومِ، وَ تَصْرِفَ عَنّي شَرَّ
الْقَدَرِ الْمَحْتُومِ، وَ تُجيرَني مِنَ النّارِ
ذاتِ السَّمُومِ، أَللّــهُمَّ جَلِّلْني
بِنِعْمَتِك َ، وَ رَضِّني بِقَسْمِك َ، وَ
تَغَمَّدْني بِجُودِك َ وَ كَرَمِك َ، وَ
باعِدْني مِنْ مَكْرِك َ وَ نِقْمَتِك َ،
أَللّهُمَّ اعْصِمْني مِنَ الزَّلَلِ، وَ
سدِّدْني فِى الْقَوْلِ وَالْعَمَلِ،
وَافْسَحْ لي في مُدَّةِ الاَْجَلِ، وَ أَعْفِني
مِنَ الاَْوْجاعِ وَالْعِلَلِ، وَ بَلِّغْني
بِمَوالِىَّ وَ بِفَضْلِك َ أَفْضَلَ الاَْمَلِ ،
أَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد
وَاقْبَلْ تَوْبَتي، وَارْحَمْ عَبْرَتي، وَ
أَقِلْني عَثْرَتي، وَ نَفِّسْ كُرْبَتي،
وَاغْفِرْلي خَطيئَتي، وَ أَصْلِـحْ لي في
ذُرِّيَّتي، أَللّـهُمَّ لاتَدَعْ لي في
هذَاالْمَشْهَدِ الْمُعَظَّمِ، وَالْمَحَلِّ
الْمُـكَرَّمِ ذَنْباً إِلاّ غَفَرْتَهُ، وَ
لاعَيْباً إِلاّ سَتَرْتَهُ، وَ لاغَمّاً إِلاّ
كَشَفْتَهُ، وَ لارِزْقاً إِلاّ بَسَطْتَهُ، وَ
لاجاهاً إلاّ عَمَرْتَهُ، وَ لافَساداً إِلاّ
أَصْلَحْتَهُ ، وَ لاأَمَلا إِلاّ بَلَّغْتَهُ،
وَ لادُعآءً إِلاّ أَجَبْتَهُ، وَ لامَضيقاً
إِلاّ فَرَّجْتَهُ، وَ لاشَمْلا إِلاّ جَمَعْتَهُ، وَ لاأَمْراً إِلاّ أَتْمَمْتَهُ، وَ لامالا
إِلاّ كَثَّرْتَهُ، وَ لاخُلْقاً إِلاّ
حَسَّنْتَهُ، وَ لاإِنْفاقاً إِلاّ أَخْلَفْتَهُ، وَ لاحالا إِلاّ عَمَرْتَهُ، وَ لاحَسُوداً
إِلاّ قَمَعْتَهُ، وَ لاعَدُوّاً إِلاّ
أَرْدَيْتَهُ، وَ لاشَرّاً إِلاّ كَفَيْتَهُ، وَ
لامَرَضاً إِلاّ شَفَيْتَهُ، وَ لابَعيداً إِلاّ
أَدْنَيْتَهُ، وَ لاشَعَثاً إِلاّ لَمَمْتَهُ،
وَ لا سُؤالا
]سُؤْلا
:ظ
[إِلاّ
أَعْطَيْتَهُ، أَللّهُمَّ إِنّي أَسْئَلُك َ
خَيْرَ الْعاجِلَةِ، وَ ثَوابَ الاْجِلَةِ،
أَللّهُمَّ أَغْنِني بِحَلالِك َ عَنِ الْحَرامِ،
وَ بِفَضْلِك َ عَنْ جَميعِ الاَْنامِ ،
أَللّهُمَّ إِنّي أَسْئَلُك َ عِلْماً نافِعاً،
همراه با كساني كه
بر آنها اِنعام فرمودى يعنى پيامبران،
و راستگويانِ در عمل و گفتار و شهدا و نيكويان، به
رحمتت اى مهربانترينِ مهربانان، بارخدايا! تو را
سوگند ميدهم به حقّ پيامبرِ معصومت، و به حقّ
حُكمِ حتمى و قطعىات، و به حقّ نهىِ پنهانىات ،
و به حقّ اين آرامگاهى كه (مردم از هرطرف به جهت
زيارت) بر او گِرد مىآيند، و اين امامِ معصومِ
مقتولِ مظلوم در جانبِ آن تكيه زده، اينكه غم و
غصّهها را از من برطرف فرمايى، و شُرورِ قضا و
قَدَرِ حتمى را از من برگردانى، و مرا از
آتش(عذابت) كه داراى بادهاى سوزان است پناه دهى (و
نگاهدارى)، بارخدايا! مرا با نعمت خود بپوشان (يا
بزرگ گردان)، و به عطاياى خود راضى و خوشحال فرما،
و به جود و كَرَمَت مرا بپوشان، و از مكر و انتقام
خود دورَم ساز، بارخدايا مرا از لغزش و خطا حفظ
فرما، و در گفتار و كردار به راه صحيح هدايتم فرما،
و در مدّت زندگىام وسعت ده، و مرا از دردها و
بيماريها عافيت بخش،
و مرا به موالى و سرورانم برسان و به فضل (و كَرَمِ)
خويش مرابه بالاترينِ آرزوها نايل فرما، بارخدايا
برمحمّد و آلِ او رحمت فرست و توبه مرا قبول فرما،
و بر اشكِ چشمم ترحّم نما، و لغزش مرا چشم پوشى
فرما، و حُزن و اندوه مرا زايل كن، و گناهم را بر من
ببخشاى، و خاندان و نسلِ مرا برايم اصلاح فرما،
بارخدايا در اين مشهدِ والامقام و در اين محلّ
گرامى، برايم وامَگُذار گناهى را مگر آنكه ببخشى، و
نه عيبى را مگر آنكه مستور نمايى، و نه غم
و غصّهاى را مگر برطرف فرمايى، و نه رزقى را مگر
گسترش دهى، و نه قدر و منزلتى را مگر باقى بدارى،
و نه فسادى را مگر اصـلاح فـرمايى، و نه آرزويى را
مگر نايل كنى، و نه دعايى را مگر اجابت فرمايى، و نه
تنگنايى را مگر بگشايى، و نه امور مُتشتّتى را مگر
جمع و برقرار نمايى، و نه امرى را مگر تمام فرمايى،
و نه مالى را مگر فراوانى بخشى، و نه خُلق و صفتى را
مگر نيكو گردانى، و نه انفاقى را مگر جايگزين فرمايى،
و نه حالى را مگر آباد فرمايى، و نه حسودى را مگر
ذليل نمايى، و نه دشمنى را مگر هلاك گردانى،
و نه شرّى را مگر منع فرمايى،
و نه بيماريى را مگر شفا بخشى، و نه (امرِ) دورى را مگر
نزديك فرمايى (و در دسترسم قرار دهى)، و نه تفرّق و اختلالى را مگر جمع (و اصلاح) نمايى،
و نه خواهشى
]خواستهاى[
را مگر عطا فرمايى، بارخدايا! من از تو درخواست
ميكنم خيرِ دنيا و ثوابِ آخرت را، بارخدايا! مرا
به سبب حلالت از حرام مستغنى كن، و به فضل و
احسانـت از جميع خلق بىنياز فرما، بارخدايا! از
تو درخواست ميكنم دانشى مفيد،
وَ قَلْباً خاشِعاً، وَ يَقيناً شافِياً، وَ
عَمَلا زاكِياً ، وَ صَبْراً جَميلا، وَ أَجْراً
جَزيلا، أَللّهُمَّ ارْزُقْني شُكْرَ نِعْمَتِك َ
عَلَىَّ ، وَ زِدْ في إِحْسانِك َ وَ كَرَمِك َ
إِلَىَّ ، وَاجْعَلْ قَوْلي فِى النّاسِ
مَسْمُوعاً، وَ عَمَلي عِنْدَك َ مَرْفُوعاً، وَ
أَثَري فِى الْخَيْراتِ مَتْبُوعاً، وَ عَدُوّي
مَقْمُوعاً، أَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ
الِ مُحَمَّدالاَْخْيارِ، في اناءِ اللَّيْلِ وَ
أَطْرافِ النَّهارِ، وَاكْفِني شَرَّ الاَْشْرارِ، وَ طَهِّرْني مِنَ الــذُّنُوبِ وَ الاَْوْزارِ، وَ أَجِرْني مِنَ النّـارِ، وَ أَحِلَّني
دارَالْقَرارِ، وَ اغْفِرْلي وَ لِجَميعِ
إِخْواني فيك َ وَ أَخَواتِىَ الْمُؤْمِنينَ وَ
الْمُؤْمِناتِ ، بِرَحْمَتِك َ يا أَرْحَمَ
الرّاحِمينَ.
پس از تمام شدن زيارت، رو به قبله كن و دو ركعت
نماز بجاى آور به اين ترتيب كه در ركعت اول بعد از
حمد سوره انبياء، و در ركعت دوم بعد از حمد سوره
حشر را بخوان و آنگاه در قنوت نماز بگو:
لاإِلهَ إِلاَّ اللهُ الْحَليمُ الْكَريمُ،
لاإِلهَ إِلاَّاللهُ الْعَلِىُّ الْعَظيمُ،
لاإِلهَ إِلاَّاللهُ رَبُّ السَّماواتِ السَّبْعِ
وَ الاَْرَضينَ السَّبْعِ، وَ ما فيهِنَّ وَ ما
بَيْنَهُنَّ، خِلافاً لاَِعْدآئِهِ، وَ تَكْذيباً
لِمَنْ عَدَلَ بِهِ، وَ إِقْراراً
لِرُبُوبِيَّتِهِ، وَ خُضُوعاً لِعِزَّتِهِ،
الاَْوَّلُ بِغَيْرِ أَوَّل، وَالاْخِرُ إِلى
غَيْرِ اخِر، الظّـاهِرُ عَلى كُلِّ شَىْء
بِقُدْرَتِهِ، الْباطِنُ دُونَ كُلِّ شَىْء
بِعِلْمِهِ وَ لُطْفِهِ، لا تَقِفُ الْعُقُولُ
عَلى كُنْهِ عَظَمَتِهِ، وَ لاتُدْرِكُ
الاَْوْهامُ حَقيقَةَ ماهِيَّتِهِ، وَ
لاتَتَصَوَّرُ الاَْنْفُسُ مَعانِىَ
كَيْفِيَّتِهِ، مُطَّلِعاً عَلَى الضَّمآئِرِ،
عارِفاً بِالسَّرآئِرِ، يَعْلَمُ خآئِنَةَ
الاَْعْيُنِ وَ ما تُخْفِى الصُّدُورُ،
أَللّهُمَّ إِنّي اُشْهِدُك َ عَلى تَصْديقي
رَسُولَك َ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَ الِهِ وَ
إيماني بِهِ،
قلبى
خاشع، يقينى سلامت بخش، عملى صالح و پاك، صبرى
زيبا، و اجرى عظيم را، بارالها! شكر نعمتت برمن
را روزيَم كن، و احسان و كَرَمَت برمن زياد فرما، و گفته مرا درميان مردم شنوده نما، و عمل مرا
به نزد خويش بالا بَر، و سنّت باقيمانده مرا در
امورِ خير مورد پيروى قرارده، و دشمنم را خوار و
ذليل گردان، بارخدايا! بر محمّدو آلِ او كه
نيكانند، درتمامى لحظات شبانه روز رحمت فرست، و
مرا از شرّ بَدان محفوظ بدار، و از (كثافاتِ)
گناهان و سنگينىِ وِزر و وَبال پاك و مبرّا گردان،
و از آتش (عذابت) پناهم ده، و در سراى جاويد
واردفرما، و (گناهانِ) مرا و تمامى خواهران و
برادران مؤمنِ مرا ببخشاى، به رحمتت اى مهربانترين
مهربانان.
]ترجمه
دعايى كه در قنوت نماز خوانده مىشود:[
هيچ معبودى جز خداوندِ شكيبا و كريم نيست، هيچ
خدايى جز خداوندِ بزرگوار و عظيم نيست، هيچ معبودى
نيست جز خداوندى كه پروردگارِ آسمانها و زمينهاى
هفتگانه و موجوداتى كه در آنها و ميان آنهاست
مىباشد، (به اين توحيد معتقدم) برخلاف دشمنانِ
حقّ، و به جهت تكذيب كسانى كه به خداوند شرك
ورزيدند، و (به اين توحيد معتقدم) به خاطر اعتراف
نمودن به ربوبيّت او، و خضوع و خشوع در مقابل عزّت
و شرافت وى، (اوست خدايى كه) اوّل است بدون اوّل،
و آخر است تا بىنهايت، به قدرتش بر تمام اشيا
غلبه نموده، و به دانش و لطف و مرحمتش در هر چيز
نفوذ كرده، عقول بشرى بر حقيقتِ بزرگى او
مطّلع نخواهدشد، و اوهام و خيالات كنهِ ذات او را
درك نمىكند، و معانىِ كيفيّتِ او را هيچ ذهنى تصوّر
نمىتواند كرد، (اوست) مطّلع و آگاه بر باطنِ اشخاص،
و آشنا به تمام امورِ پنهان، خيانت چشمها و پنهانى
دلها را خبر دارد، بارخدايا! تو را گواه ميگيرم كه
رسولت «صلَّى الله عليه و آله» را تصديق مىكنم و
به او ايمان دارم،
وَ عِلْمي بِمَنْزِلَتِهِ، وَ إِنّي أَشْهَدُ
أَنَّهُ النَّبِىُّ الَّذي نَطَقَتِ الْحِكْمَةُ
بِفَضْلِهِ، وَ بَشَّرَتِ الاَْ نْبِيآءُ بِهِ،
وَ دَعَتْ إِلَى الاِْقْرارِ بِما جآءَ بِهِ، وَ
حَثَّتْ عَلى تَصْديقِهِ، بِقَوْلِهِ تَعالى:
«اَلَّذي يَجِدُونَهُ مَكْتُوباً عِنْدَهُمْ
فِى التَّوْريةِ وَ الاِْنْجيلِ يَأْمُرُهُمْ
بِالْمَعْرُوفِ وَ يَنْهيهُمْ عَنِ الْمُنْكَرِ وَ
يُحِـلُّ لَهُمُ الطَّيِّباتِ وَ يُحَرِّمُ
عَلَيْهِمُ الْخَبائِثَ وَ يَضَعُ عَنْهُمْ
إِصْرَهُمْ وَ الاَْغْلالَ الَّتي كانَتْ
عَلَيْهِمْ» ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد رَسُولِك َ
إِلَى الثَّقَلَيْنِ، وَ سَيِّدِ الاَْنْبِيآءِ
الْمُصْطَفَيْنَ، وَ عَلى أَخيهِ وَ ابْنِ
عَمِّهِ، اللَّذَيْنِ لَمْ يُشْرِكا بِك َ
طَرْفَةَ عَيْن أَبَداً، وَ عَلى فاطِمَةَِ
الزَّهْرآءِ سَيِّدةِ نِسآءِ الْعالَمينَ، وَ
عَلى سَيِّدَىْ شَبابِ أَهْلِ الْجَنَّةِ
الْحَسَنِ وَ الْحُسَيْنِ، صَلاةً خالِدَةَ
الدَّوامِ، عَدَدَ قَطْرِ الرِّهام، وَ زِنَةَ
الْجِبالِ وَ الاْكامِ، ما أَوْرَقَ السَّلامُ،
وَ اخْتَلَفَ الضِّيآءُ وَ الظَّلامُ، وَ عَلى
الِهِ الطّاهِرينَ، الاَْئِمَّةِ الْمُهْتَدينَ،
الذّآئِدينَ عَنِ الدّينِ، عَلِىّ وَ مُحَمَّد وَ
جَعْفَر وَ مُوسى وَ عَلِىّ وَ مُحَمَّد وَ عَلِىّ
وَالْحَسَنِ وَ الْحُجَّةِ الْقَوّامِ بِالْقِسْطِ
، وَ سُلالَةِ السِّبْطِ ، أَللّهُمَّ إِنّي
أَسْئَلُك َ بِحَقِّ هذَا الاِْمامِ فَرَجاً
قَريباً، وَ صَبْراً جَميلا، وَ نَصْراً عَزيزاً، وَ غِنىً عَنِ الْخَلْقِ، وَ ثَباتاً فِى
الْهُدى، وَ التَّوْفيقَ لِما تُحِبُّ وَ تَرْضى، وَ رِزْقاً واسِعاً حَلالا طَيِّباً، مَريئاً
دارّاً سآئِغاً، فاضِلا مُفَضَِّلا صَبّاً صَبّاً، مِنْ غَيْرِ كَدّ وَ لا نَكَد، وَ لا مِنَّة
مِنْ أَحَد، وَ عافِيَةً مِنْ كُلِّ بَلآء وَ
سُقْم وَ مَـرَض، وَ الشُّكْرَ عَلَى الْعافِيَةِ
وَ النَّعْمآءِ، وَ إِذا جآءَ الْمَوْتُ
فَاقْبِضْنا عَلى أَحْسَنِ ما يَكُونُ لَك َ
طاعَةً، عَلى ما أَمَرْتَنا مُحافِظـينَ حَتّى
تُؤَدِّيَنا إِلى جَنّـاتِ النَّعيمِ،
بِرَحْمَتِك َ يا أَرْحَمَ الرّاحِـمينَ،
أَللّـهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ
مُحَـــمَّد، وَ أَوْحِـشْنـي مِنَ الـدُّنْيا وَ
انِسْـــني بِالاْخِـــرَةِ ،
و آگاه به قدر و منزلتِ اويم، و براستى شهادت
ميدهم كه اوست پيامبرى كه حكمت به فضيلت و برترىِ
او سخن راند، و تمامى پيامبران (گذشته)
بشارت ِ(آمدنِ) او را دادند، و (مردم را) به گرويدنِ
به دين او دعوت نمودند، و بر تصديقِ او برانگيختند،
چنان چه خودت در قرآن ميفرمايى: «(او پيامبرى است)
كه نام وى را در تورات و انجيلِ خودشان نگاشته
مىيابند، او آنها را به نيكويى امر مىكند و از
زشتى نهى مىفرمايد، نعمتهاى پاك و طيّب را
برايشان حلال و خبائث و پليديها را بر آنها حرام و
ممنوع ميگرداند، و سنگينى و مشقّتهايى كه در
اديان سابق چون زنجير بر گردن آنها بود همه را
برميدارد»، پس درود فرست بر محمّد فرستادهات به
سوى جنّ و انس، و سَروَرِ پيامبرانِ برگزيده، و بر
برادرش و پسرعمويش، آنانى كه هيچگاه به قدرِ چشم
برهم زدنى به تو شرك نورزيدند، و بر فاطمه زهرا
سَروَرِ تمامى زنان جهانيان، و بر دو آقاى جوانان
اهل بهشت يعنى حسن و حسين، درودى جاويدان و
هميشگى، بعدد قطرات بارانها، و همگونِ كوهها و
تپهها، تا آن زمان كه درخت «سلام» برگ ميدهد، و
روشنى و تاريكىِ شبانه روز در رفت و آمدند، و
برخاندانِ طاهرِ حسين، آن پيشوايان هدايت يافته،
آنها كه از حريم دين و آيين دفاع نمودند، يعنى على
و محمد و جعفر و موسى و على و محمد و على و حسن و
حضرت حجّت، آنكه عدل و داد را برپا ميدارد و
فرزندِ دخترزاده پيامبر است، بارخدايا! از تو
درخواست ميكنم به حقِّ اين امامِ بزرگوار، گشايشى
نزديك را، و صبرى نيكو را، و پيروزىاى توأم با
عزّت را، و بى نيازى از خلايق را، و دوام و
استمرار در طريـقِ هدايت را، و توفيق را بر آنچه
تو دوست دارى و رضايت تو در آنست، و روزىاى را
كه وسيع و حلال و پاك، و گوارا و ريزان و خوشگوار،
فراوان و برتر و پى درپى باشد، بدون هيچ زحمت و
مشقّتى، و خالى از هرگونه منّتى از اَحَدى، و (نيز
درخواست ميكنم) تندرستى از هر بلا و ناخوشى و
بيمارى را، و شكرگزارى بر هر عافيت و نعمتى را، و
هنگامى كه مرگ ما فرارسيد بر نيكوترين حالِ طاعت
ما را قبض روح فرمايى، و در حالتى كه نگاهبانِ
دستورات تو باشيم، تا آنكه ما را به بهشتهاى
پُرنعمت برسانى، به رحمتت اى مهربانترينِ مهربانان
، بارخدايا! بر محمّد و آل او رحمت فرست، و مرا از
دنيا در وحشت و هراس قرار ده و به آخرت انيس فرما،
فَإِنَّهُ لايُوحِشُ مِنَ الدُّنْيا إِلاّ
خَوْفُك َ، وَ لايُؤْنِسُ بِالاْخِرَةِ إِلاّ
رَجآ ؤُك َ، أَللّهُمَّ لَك َ الْحُجَّةُ
لاعَلَيْك َ، وَ إِلَيْك َ الْمُشْتَكى لامِنْك َ، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِهِ وَ أَعِنّي عَلى
نَفْسِىَ الظّالِمَةِ الْعاصِيَةِ، وَ شَهْوَتِىَ
الْغالِبَةِ، وَاخْتِمْ لي بِالْعافِيَةِ،
أَللّـهُمَّ إِنَّ اسْتِغْفاري إِيّاك َ وَ أَنَا
مُصِرٌّ عَلى مانَهَيْتَ قِلَّةُ حَيآء، وَ
تَرْكِىَ الاِسْتِغْفارَ مَعَ عِلْمي بِسَِعَةِ
حِلْمِك َتَضْييـعٌ لِحَقِّ الرَّجآءِ،
أَللّـهُمَّ إِنَّ ذُنُوبي تُؤْيِسُني أَنْ
أَرْجُوَك َ، وَ إِنَّ عِلْمي بِسَِعَةِ رَحْمَتِك
َ يَمْنَعُني أَنْ أَخْشاك َ، فَصَلِّ عَلى
مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد، وَ صَدِّقْ رَجآئي لَك
َ، وَ كَذِّبْ خَوْفي مِنْك َ، وَ كُنْ لي عِنْدَ
أَحْسَنِ ظَنّي بِك َ يا أَكْرَمَ الاَْكْرَمينَ،
أَللّهُمَّ صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد
وَ أَيِّدْني بِالْعِصْمَةِ، وَ أَنْطِقْ لِساني
بِالْحِكْمَةِ، وَ اجْعَلْني مِمَّنْ يَنْدَمُ
عَلى ما ضَيَّعَهُ في أَمْسِهِ، وَ لايَغْـبَنُ
حَظَّهُ في يَوْمِهِ، وَ لا يَهُمُّ لِرِزْقِ
غَدِهِ، أَللّهُمَّ إِنَّ الْغَنِىَّ مَنِ
اسْتَغْنى بِك َ وَ افْتَقَرَ إِلَيْك َ، وَ
الْفَقيرَ مَنِ اسْتَغْنى بِخَلْقِك َ عَنْك َ،
فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد، وَ
أَغْنِني عَنْ خَلْقِك َ بِك َ، وَ اجْعَلْني
مِمَّنْ لا يَبْسُطُ كَفّاً إِلاّ إِلَيْك َ،
أَللّـهُمَّ إِنَّ الشَّقِىَّ مَنْ قَنَطَ وَ
أَمامَهُ التَّوْبَـةُ وَ وَرآءَهُ الرَّحْمَـةُ،
وَ إِنْ كُنْتُ ضَعيفَ الْعَمَلِ فَإِ نّي في
رَحْمَتِك َ قَوِىُّ الاَْمَلِ، فَهَبْ لي ضَعْفَ
عَمَلي لِقُوَّةِ أَمَلي، أَللّـهُمَّ إِنْ
كُنْتَ تَعْلَمُ أَنْ ما في عِبادِك َ مَنْ هُوَ
أَقْسى قَلْباً مِنّي وَ أَعْظَمُ مِنّي ذَنْباً،
فَإِ نّي أَعْلَمُ أَنَّهُ لامَوْلى أَعْظَمُ
مِنْك َ طَوْلا، وَ أَوْسَعُ رَحْمَةً وَ
عَفْواً، فَيامَنْ هُوَ أَوْحَدُ في رَحْمَتِهِ،
إِغْفِرْ لِمَنْ لَيْسَ بِأَوْحَدَ في خَطيئَتِهِ،
أَللّـهُمَّ إِنَّك َ أَمَرْتَنا فَعَصَيْنا، وَ
نَهَيْتَ فَمَا انْتَهَيْنا، وَ ذَكَّرْتَ
فَتَناسَيْنا ، وَ بَصَّرْتَ فَتَعامَيْنا، وَ
حَذَّرْتَ فَتَعَدَّيْنا ، وَ ما كانَ ذلِك َ
جَزآءَ إِحْسانِك َ إِلَيْنا،
چرا كه فقط خوف تو از دنيا وحشتزا است، و فقط اميد
و دلبندى بتو به آخرت انس بخش است، بارالها! حجّت
و دليل با توست نه بر عليه تو، و شكايت و گلايه
بايد به سوى تو باشد نه از تو، پس بر محمّد و آل
او درود فرست و مرا بر عليه نفس ستمكار و سركش
خويش، و برشهوت غالبِ خودم يارى فرما، و پايان
كارم را با عافيت قرارده، بارخدايا! اين كم حيايىِ
من است كه (از طرفى) درِ خانه تو استغفار ميكنم و
(از طرف ديگر) بر مناهىِ تو پافشارى ميورزم،
چنانچه اگر استغفار نكنم با اينكه وسعت حلمِ تو را
آگاهم، اين تباه نمودنِ حقِّ اميدوارى است،
بارالها! (كثرت) گناهانم مرا از اميدوارى به تو
مأيوس ميكند، و آگاهيم به وسعتِ رحمتِ تو مرا از
ترس و هراسِ از تو بازميدارد، پس بر محمّد و آلش
رحمت فرما، و اميد و دلبندىِ مرا بخودت پابرجا
نما، و ترس و وحشتِ مرا از خودت تكذيب فرما، و
براى من آنچنان باش كه به تو حُسنِ ظنّ دارم، اى
بخشنده ترينِ كريمان، بارخدايا! برمحمّد و آل او
درود فرست و مرا به حفظ (از گناه) مؤيَّد فرما، و
زبانم را به حكمت گويا فرما، و مرا از كسانى
قرارده كه بر تباهى هاى گذشته خويش نادِم و
پشيمانند، و بهره خويش را اكنون ناقص و ضايع
نكنند، و اهتمام بر روزى فرداىِ خود ننمايند،
بارالها! غنىّ آن كسى است كه به سبب تو بىنيازى
جويد و به سوى تو محتاج باشد، و فقير و درمانده
كسى است كه از تو (روگردان شده) به جانب مخلوقت
بى نيازى طلبد، پس رحمت نما بر محمّد و آل او، و
مرا از خَلقِ خودت به سبب خودت بى نياز فرما، و
مرا چنان قرارده كه هيچگاه دستى جز بسوى تو دراز
نكنم، بارالها! بدبخت كسى است كه با اين كه توبه و
بازگشت فراراهِ او و رحمت تو پشتيبانِ اوست نااميد
شود، اگرچه عملِ من ضعيف و سُست است لكن اميدِ
رحمتِ تو در من قوىّ است، پس ضعف عملِ مرا در قبال
قوّت اميدم، برمن ببخشاى، بارخدايا! اگر تو چنان
دانى كه در ميان بندگانت از من سنگدل تر و
پرگناه تر نيست، (درعوض) من هم به يقين ميدانم كه
هيچ مولا و سرپرستى فضل و عطايش از تو بيشتر نيست،
و رحمت و عفوش از تو وسيع تر نيست، پس اى كسى كه
در رحمت و مهربانى يگانهاى، ببخشاى كسى را كه در
جُرم و گناهش تنها و يگانه نيست، بارخدايا! تو
ما را امر فرمودى و ما سرپيچى نموديم، و ما را
بازداشتى ولى ما دست برنداشتيم، ما را يادآورى
فرمودى ولى ما خود را به فراموشى زديم، مارا بينا
فرمودى و ما خود را به كورى زديم، تو مارا تهديد
نمودى ولى ما از حدّ گذرانديم، (آرى!) اين در
مقابل احسان تو برما پاداش نيكويى نبود،
وَ أَنْتَ أَعْلَمُ بِما أَعْلَنّا وَ
أَخْفَيْنا، وَ أَخْبَرُ بِما نَأْتي وَ ما
أَتَيْنا، فَصَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد
وَ لاتُؤاخِذْنا بِما أَخْطَأْنا وَ نَسينا، وَ
هَبْ لَنا حُقُوقَك َ لَدَيْنا، وَ أَتِمَّ
إِحْسانَك َ إِلَيْنا، وَ أَسْبِلْ رَحْمَتَك َ
عَلَيْنا، أَللّهُمَّ إِنّا نَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ
بِهذَا الصِّدّيقِ الاِْمامِ، وَ نَسْئَلُكَ
بِالْحَقِّ الَّذي جَعَلْتَةُ لَهُ وَ لِجَدِّهِ
رَسُولِك َ وَ لاَِبَوَيْهِ عَلِىّ وَ فاطِمَـةَ،
أَهْلِ بَيْتِ الرَّحْمَةِ، إِدْرارَ الرِّزْقِ
الَّذي بِهِ قِوامُ حَياتِنا، وَ صَلاحُ أَحْوالِ
عِيالِنا، فَأَنْتَ الْكَريمُ الَّذي تُعْطي مِنْ
سَِعَة، وَ تَمْنَعُ مِنْ قُدْرَة، وَ نَحْنُ
نَسْئَلُك َ مِنَ الرِّزْقِ مايَكُونُ صَلاحاً
لِلـدُّنْيا، وَ بَلاغاً لِلاْخِرَةِ، أَللّهُمَّ
صَلِّ عَلى مُحَمَّد وَ الِ مُحَمَّد، وَ
اغْفِرْلَنا وَ لِوالِدَيْنا، وَ لِجَميعِ
الْمُـؤْمِنينَ وَ الْمُؤْمِناتِ، وَ
الْمُسْلِمينَ وَ الْمُسْلِماتِ، الاَْحْياءِ
مِنْهُمْ وَالاَْمْواتِ، وَ اتِنا
فِى الدُّنْياحَسَنَةً وَفِى الاْخِرَةِ حَسَنَةً
وَقِنا عَذابَ النّارِ.
پس از تمام شدن قنوت، ركوع و سجود و تشهّد و سلام
نماز را انجام ده، پس چون تسبيح حضرت فاطمه
زهرا (س) را خواندى، دو طرف صورت را بر خاك بگذار
و چهل مرتبه اين تسبيحات را بگو:
سُبْحانَ اللهِ وَ الْحَمْدُ للهِِ وَ لاإِلهَ
إِلاَّ اللهُ وَاللهُ أَكْبَرُ.
پس از تمام شدن تسبيحات، دعا كن و از خدا بخواه
كه تو را از گناهان نگهدارد و از عذاب خود نجات
دهد و ببخشد و توفيق عمل نيك كرامت فرمايد و اعمال
تو را قبول نمايد. سپس خود را به ضريح بچسبان و
ببوس و بگو:
زادَ اللهُ في شَرَفِكُمْ، وَالسَّلامُ
عَلَيْكُمْ وَ رَحْمَةُ اللهِ وَ بَرَكاتُهُ.
سپس براى خود و والدين خود و هركس كه خواهى دعا
كن.
ليك تو به آنچه ما آشكار و پنهان نموديم داناترى،
و به اعمالى كه بجا آورده و مى آوريم آگاه ترى، پس
رحمت فرما بر محمّد و آلش و ما را برخطاها و
فراموشى هامان مؤاخذه نفرما، و حقوق تو را (كه
ضايع نموديم) برما ببخشا، و احسان و كَرَم خويش
برما تمام فرما، و پرده رحمتت برما افكن،
بارخدايا! ما به تو توسّل ميجوييم به سبب اين امام
راستگو، و از تو درخواست ميكنيم به آن حقّ و
حُرمَتى كه براى او و جدِّ او رسول خودت و براى
پدر و مادر او على و فاطمه كه اهل بيتِ رحمتند
قراردادى، اينكه روزى خودت را كه قوام زندگى ما به
آن وابسته است، و نظام احوال عيال ما در گرو آنست
، برما پياپى فرو ريزى، چرا كه تويى آن كريمى كه
از خزانه وسيعت عطا ميكنى، و با قدرت و توانِ خويش
(آنكه را بخواهى) محروم ميكنى، و ما از تو رزقى را
خواهانيم كه براى دنياى ما موجب صلاح، و براى آخرت
ما رسا و مايه كفاف باشد، بارخدايا! برمحمّد و آلش
رحمت فرست، و ببخشاى ما و والدين مارا، و جميع
مؤمنين و مؤمنات را، و تمام مسلمين و مسلمات را،
چه آنان كه در قيد حيات اند و چه آنها كه
درگذشته اند، و در دنيا و آخرت به ما حسنه عطا
فرما و ما را از عذاب آتش (دوزخ) حفظ فرما.
]ترجمه
تسبيحات:[
خداوند را تسبيح و تمجيد مينمايم، و تمامى
ستايشها براى خدا است، و هيچ معبودى
جزالله نيست، و خداوند از همه موجودات بزرگ تر است (از
آنكه توصيف شود).
]ترجمه
جملهاى كه بعد از نماز گفته مىشود:[
خداوند در عزّت و شرفِ شما (اهل بيت) بيفزايد، و
درود و رحمت و بركاتِ خداوند بر شما باد.
|